We zetten de wekker redelijk vroeg (6u15). Het plan is om vandaag naar de Wadi Mujib canyon te gaan om daar de ‘Siq (kloof) trail’ te wandelen. We checken voor de zekerheid nog eens de facebookpagina en zien dat alle wandelingen momenteel zijn gesloten… Jammer!
We zijn nu toch wakker en vanaf 7u kan je ontbijten, dus we profiteren ervan en schuiven op het gemakje aan bij het uitgebreide ontbijtbuffet. Dik in orde hier!
Daarna vertrekken we en rijden we richting de Mujib Canyon. We gaan eens een kijkje nemen en merken dat de wandelpaden effectief nog gesloten zijn. We vragen het eens en blijkbaar heeft het te maken met het feit dat het er allemaal veel te modderig bij ligt… We passeren hier op het einde van de reis nog een keer en hebben dan misschien meer geluk!
We rijden een tijdje parallel langs de dode zee en stoppen bij een plek waar je ernaartoe kan wandelen en je heel goed de zoutstructuren ziet in uitlopers aan de oever.
Van hieruit is het terug stijgen en rijden we door woeste rotslandschappen met kloven van meer dan 800m diep die ons doen denken aan de roadtrips in Amerika. We passeren verschillende dorpen en je merkt meteen waar het centrum is = file. Smalle straatjes en aan beide kanten staan auto’s (enkel of dubbel) geparkeerd en dan wil iedereen precies als eerste erdoor geraken :s! Maar ondertussen krijgen we wel echt een goed beeld van het dagelijkse leven hier!
De eerstvolgende stop is bij ‘Kerak castle’, een oud kasteel uit de 12de eeuw, gebouwd op een heuveltop op iets meer dan 1000m hoogte. We komen van 400m onder zeeniveau, dus hier is het iets frisser en hebben we toch onze fleece nodig doordat er een strak windje staat!
’t Is ondertussen lunchtijd en we stoppen bij een bakkerijtje langs de kant van de weg. We kopen een stukje brood met pikante kruiden aan de ene kant en zataar kruiden aan de andere kant (=manakish oftewel een Arabische pizza). De ‘bakker’ laat ons vanalles proeven en steekt ons grote hapjes gebak toe…dus we kopen ook nog 2 zoete driehoekjes met nootjes. Mmm! We halen nog een koffietje voor onderweg en rijden dan door naar ‘Shobak castle’, ook een oud kasteel uit de 12de eeuw. We volgen terug een zeer ruige weg door diepe kloven en doorheen drukke, chaotische dorpskernen.
Wanneer we ‘Shobak castle’ achter ons laten, rijden we nog een dik halfuur verder tot we in Wadi Musa (Petra) aankomen. De zon gaat bijna onder (16u45), dus we rijden nog even verder tot in ‘Little Petra’ via een supermooie weg. Het landschap doet denken aan Spitskoppe in Namibië of aan een ‘blekere’ variant van Valley Of Fire In Nevada.
Als de zon eenmaal onder is, keren we op onze stappen terug en rijden we terug naar het centrum van Wadi Musa. Ons hotel ligt midden in het dorp en parkeren wordt een uitdaging ;)!
We checken in, gaan om de hoek iets eten (gevulde wrap met kip/looksausje en een gevulde wrap met stukjes rundsvlees met groentjes (=shawarma) met een bijhorend ‘Arabisch’ slaatje (tomaat/komkommer/olie/peterselie).
In het hotel kopen we nog 2 ticketjes voor ‘Petra by Night’. Vanaf 20u30 gaan de poorten open. De 1,5km lange ‘tocht’ naar de ‘Treasury’ loopt voor het grootste deel door een lange kloof, niet uitgesneden door water, maar door platentektoniek.
Bij ‘Petra by night’ komt het erop neer dat het wandelpad voor en door de kloof is verlicht aan weerszijden door kaarsen tot aan de ‘Treasury’. Bij de ‘Treasury’ staan ook heel veel kaarsen en wordt er live muziek gespeeld. Héél mooi, zeker in de kloof geeft het een speciaal sfeertje doordat de rode rotsen wat worden opgelicht.
Maar, en het is een grote maar ;), het is véél te toeristisch! Dit is veruit hét meest toeristische wat we ooit hebben gedaan. En dat wisten we eigenlijk wel op voorhand, dus we hebben ons ‘bewust’ laten vangen ;). Er loopt een massa volk in en uit de kloof… En als je berekent hoeveel dit opbrengt… 22 euro pp (en er waren zeker 2000 mensen) X 3 keer per week X 52 weken op een jaar… maak het rekensommetje maar eens ;)!
Mocht hier een stop gezet worden op het aantal toeristen per avond én een verbod op smartphones of fototoestellen met flits, op zaklampen en op luidruchtig babbelen of gewoon ‘lawaai’ maken, ’t zou véél beter zijn ;)… maar ’t brengt allicht iets te veel op om dit allemaal te verbieden!
Wanneer de muziek stopt en iedereen dus terugkeert, blijven we een beetje hangen en wachten we tot de ‘laatsten’ om zo rustig de kloof uit te wandelen. Veel leuker zo!
Na 23u zijn we terug op onze kamer en ook onze kaars is tegen dan uitgedoofd!
Jordan 